İstanbul Modern’deki Semiha Berksoy sergisini gerçekten beğendim. Hatta gezerken sık sık şunu düşündüm: iyi ki gelmişim. Sergi, izleyiciyi uzaktan tutmuyor; aksine içine alıyor. Bakılan değil, karşılaşılan bir üretimle karşı karşıyasınız. Semiha Berksoy’un sanatı tek bir disipline ait değil ve bunu saklamıyor. Opera, resim ve performans aynı hikâyenin parçaları gibi ilerliyor. Resimler estetik kaygıdan çok duygu taşıyor. Figürler güçlü, bakışlar net, renkler cesur. Hiçbiri çekingen değil ve bu tavır serginin tamamına yayılıyor. En sevdiğim tarafı, Berksoy’un...
